เมื่อความตระหนักต่อนโยบายด้าน “ความยั่งยืน” กลายเป็น New Normal ของโลก เพราะปฏิเสธไม่ได้ว่าโลกเริ่มส่งสัญญาณที่ชัดเจนมากขึ้น ถึงความบอบช้ำสะสมที่ได้รับจากฝีมือมนุษย์มายาวนานหลายสิบปี ทำให้ทุกภาคส่วนต่างหันมาให้ความสำคัญในการดูแล และลดผลกระทบต่างๆ เพื่อไม่เป็นการซ้ำเติมโลกใบนี้มากขึ้น โดยเฉพาะการวางแนวทางเพื่อสร้างการเติบโตอย่างยั่งยืน ที่ไม่อาจมองแค่ตัวเลขการเติบโตหรือผลกำไรทางธุรกิจแต่เพียงอย่างเดียวได้อีกต่อไป แต่ต้องมองให้ครบทั้งมิติของสิ่งแวดล้อม (Environment) สังคม (Social) และหลักธรรมาภิบาล (Governance) ควบคู่กันไปอย่างสมดุลย์